Οι εκάστοτε δομές εγκλεισμού, είτε είναι φυλακές τύπου Γ, είτε είναι στρατόπεδα συγκέντρωσης, είτε κρατητήρια τμημάτων και μεταγωγών,είτε ψυχιατρεία, αποτελούν μεθοδεύσεις της καπιταλιστικής, εξουσιαστικής μηχανής, με απώτερο σκοπό το “σωφρονισμό” όσων αποκλίνουν από κοινωνικές νόρμες και πρότυπα, τη συντήρηση και επικυριαρχία,ουσιαστικά, του συστήματος.

Η ίδρυση και ο πολλαπλασιασμός τέτοιων δομών στη σύγχρονη συνθήκη, διευρύνει το φάσμα της κρατικού ελέγχου και καταστολής, υπό την έννοια ότι επιχειρείται στοχευμένα η περιθωριοποίηση και απομόνωση όσων επιλέγουν να δρουν εκτός ή ενάντια στο υπάρχον-με όρους αστικής νομιμότητας-, η εξάλειψη εν τέλει της πολυφωνίας και της διαφορετικότητας.
Εξυπηρετούν, ουσιαστικά, τα μέσα για τη θωράκιση του κράτους απέναντι στους απείθαρχους, τους ανένταχτους και τους πολέμιους του.

Μέσα από ένα καθεστώς κλιμακούμενης βίας, βλέπουμε από την αρχή των συλλήψεων και του “πολέμου ενάντια στην τρομοκρατία” να περνάνε νόμοι και νομοσχέδια που δίνουν την ευχέρεια στον εκάστοτε εξουσιαστή (εισαγγελέα, υπουργό, δικαστή) να εφαρμόσει τις διατάξεις που προβλέπονται για όποιον αντιστέκεται με οποιονδήποτε τρόπο, με πλήρη απαξίωση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας έως και τον ευτελισμό της σωματικής και νοητικής ακεραιότητας.
Η σύσταση των “αντιτρομοκρατικών” νόμων, του κουκουλονόμου και των όποιον διατάξεων είναι αναπόσπαστο κομμάτι της κρατικής στρατηγικής για να αποσπάσει την κοινωνική νομιμοποίηση και έτσι να καταστείλει οποιανδήποτε ενδεχόμενη αμφισβήτηση της κυριαρχίας τους. Το στοίχημα που βάζει το κράτος, πέραν της ίδιας της φύσης του εγκλεισμού, είναι να απομονώσει πλήρως τους αγωνιστές κρατούμενους από το κοινωνικό περιβάλλον με στόχο την πλήρη εξόντωση τους και την φίμωση των ανατρεπτικών ιδεών.

Εδώ έρχεται και το νομοσχέδιο για τις φυλακές τύπου Γ που αυτόν ακριβώς τον σκοπό έρχεται να εκπληρώσει. Η πλήρης απομόνωση είναι πραγματικότητα και οι φυλακές Δομοκού έχουν μετατραπεί σε χώρο όπου κρατούνται σε ειδικά διαμορφωμένη πτέρυγα όσοι έμπρακτα έχουν αντιπαρατεθεί στο κράτος. Οι σύντροφοί μας που βρίσκονται έγκλειστοι στις φυλακές Δομοκού καθώς και κάποιοι σε άλλες φυλακές, από 2 Μαρτίου έχουν προχωρήσει σε απεργία πείνας διεκδικώντας την κατάργηση των “αντιτρομοκρατικών” νόμων 187 και 187Α, του κουκουλονόμου, την κατάργηση της βίαιης λήψης DNA και την εξέτασης του από πραγματογνώμονα βιολόγο καθώς και την αποφυλάκιση του Σάββα Ξηρού, ο οποίος επί σειρά ετών στερείται εκδικητικά της αρμόζουσας ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, υφιστάμενος πρακτικά ένα σαδιστικό βασανισμό. Η παρούσα συγκυρία μας δείχνει ότι παρόλη την αλλαγή των διαχειριστών της εξουσίας το καθεστώς κράτησης των πολιτικών αντιπάλων του κράτους δεν καταργήθηκε και ο μόνος τρόπος για να γίνει αυτό είναι μέσα από τον συνεχή αγώνα για κατάργηση του εγκλεισμού σαν συνθήκη και της εξουσίας σε κάθε μορφή.

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ A. ΣΤΑΜΠΟΥΛΟ Τ. ΘΕΟΦΙΛΟΥ Φ. ΧΑΡΙΣΗ  Γ. ΝΑΞΑΚΗ Γ. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΙΔΗ Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ Κ. ΓΟΥΡΝΑ Ν. ΜΑΖΙΩΤΗ

Άμεση κατάργηση των άρθρων 187,187α και του κουκουλονόμου
Άμεση κατάργηση της βίαιης λήψης DNA
Άμεση απελευθέρωση του Σάββα Ξηρού

ΑΛΛΗΛΕΓΓΎΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

Radio Revolt
Όπλισε την φωνή σου! Όπλισε τις επιθυμίες σου!